Esperal.waw.pl - leczenie ran i oparzeń, leczenie uzależnienia od alkoholu, zabiegi chirurgiczne
www.esperal.waw.pl - leczenie ran, drobne zabiegi chirurgiczne, wszywanie esperalu
Leczenie uzależnienia od alkoholu za pomocą Esperalu, leczenie ran, odleżyn - prywatna chirurgiczna praktyka lekarska
www.speral.waw.pl - leczenie ran i odleżyn - prywatna chirurgiczna praktyka lekarska - wizyty domowe, zwolnienia lekarskie, wszywanie esperalu

Drobne zabiegi chirurgiczne:

  • Wycięcie znamion skórnych z bad. hist.-pat.
  • Wycięcie kaszaka, tłuszczaka, brodawki skórnej z bad. hist-pat
  • Usunięcie wrastającego paznokcia
  • Wycięcie tłuszczaka
  • Usunięcie kleszcza, ciała obcego
  • Nacięcie, drenaż ropnia, czyraka, zanokcicy
  • Szycie ran, zmiana opatrunku, zdjęcie szwów
  • Konsultacje i zabiegi z zakresu chirurgii ogólnej

Implantacja ESPERAL:

  • Zaświadczenia do pracy
  • Wystawiamy zwolnienia ZUS
  • Wymagana 24 godzinna abstynencja

Owrzodzenia kończyn dolnych

Owrzodzenie czyli z definicji większy ubytek obejmujący skórę lub tkankę podskórną, w którym głębokość jest często większa od szerokości zmiany. Powstaje w uszkodzonej skórze (na przykład w obszarach przewlekłej niewydolności żylnej), goi się powoli i pozostawia bliznę. Istnieje wiele przyczyn owrzodzeń, do których należą między innymi intensywne uszkodzenia zewnętrzne (promieniowanie X, oparzenia trzeciego stopnia, odmrożenia, urazy mechaniczne), głębokie infekcje (niesztowica), niedostateczne zaopatrzenie skóry w krew, ucisk (odleżyna) lub po prostu martwica tkanek związana z procesami ziarniakowymi lub nowotworami. Owrzodzenia goją się od obrzeży poprzez wzrost elementów naskórkowych i od dna poprzez tworzenie ziarniny. Końcowej bliźnie brakuje pewnych elementów przydatkowych (włosów, gruczołów potowych czy łojowych), może też być przebarwiona lub niedobarwiona i zwykle jest zagłębiona. Jak wcześniej wspomniałam owrzodzenie jest zawsze zmianą wtórną - powikłaniem schorzenia zasadniczego, którymi mogą być poniższe schorzenia. W celu postawienia właściwej diagnozy, która będzie warunkiem prawidłowego leczenia powinieneś zwrócić się do dermatologa, chirurga lub lekarza rodzinnego. Po ustaleniu przyczyny powstania owrzodzenia zostanie włączone leczenie ogólne stosownie do stwierdzanej przyczyny, leczenie chirurgiczne (np. usunięcie zmiany nowotworowej, usunięcie nieprawidłowych naczyń) i leczenie miejscowe, które jest wspólne dla wszystkich owrzodzeń, niezależnie od przyczyny ich powstania. W celu ułatwienia doboru właściwych opatrunków została stworzona klasyfikacja kolorowa ran przewlekłych do których należą również owrzodzenia.


Model klasifikacji ran

1) RANY CZARNE
Charakterystyczny czarny, czasami brązowy kolor, nadaje tym ranom sucha i twarda, rzadziej miękka martwica. Są to najczęściej odleżyny głębokie - III i IV a nawet V stopień. Martwica może zajmować całą powierzchnię rany lub tylko jej część. W ranach głębokich może być na "zalewana" wysiękiem z kieszeni i rozchyłków rany, które często występują w takich uszkodzeniach. Leczenie: Polega na oczyszczeniu odleżyny poprzez usunięcie lub rozpuszczenie martwicy (chirurgiczne, enzymatyczne, uwodnienie).

2) RANY ŻÓŁTE
Żółty czasami przechodzący w biel kolor rany to nagromadzone w wysięku martwe komórki. Leczenie: Nie wolno dopuścić do wyschnięcia tej warstwy, lecz poprzez utrzymanie wilgotnego środowiska doprowadzić do łatwego bezbolesnego jej oddzielenia (opatrunki alginianowe, hydrokoloidy).

3) RANY CZERWONE
Są to rany znajdujące się w etapie ziarninowania, czyli etapie naprawy, w którym z istniejących naczyń krwionośnych rozrastają się naczynia włosowate. Fibroblasty produkują kolagen, białko, które stanowi podporę dla nowopowstałych naczyń - powstaje ziarnina. Dobrze unaczyniona tkanka ziarninowa jest żywo czerwona, bardzo delikatna i przy urazie łatwo krwawi.

Przy każdym typie rany opisałam schematycznie sposób postępowania leczniczego. W tym miejscu chciałabym obalić (wyjaśnić) kilka mitów dotyczących pielęgnacji owrzodzeń. Po pierwsze, owrzodzeń nie wywołują bakterie (poza jednym przypadkiem - niesztowice), dlatego włączenie antybiotyku czy to w postaci tabletek, maści lub płynów jako leczenia przyczynowego jest nie uzasadnione. Antybiotyki ogólne włączy lekarz gdy stwierdzi stan zapalny tkanki podskórnej, który zawsze pogarsza możliwości gojenia się rany. Stosowanie antybiotyków w formie miejscowej nie jest właściwe, gdyż powoduje powstanie oporności na te antybiotyki i daje możliwości wystąpienia odczynów alergicznych.

Bakterie są w każdym owrzodzeniu i jest to efekt kolonizacji (zasiedlenia) rany, dlatego w opatrunkach stosuje się obecnie preparaty jodowe oraz jony srebra, które są rekomendowane przez Światowe i Europejskie Towarzystwa Leczenia Ran. Preparaty te nie wywołują oporności bakterii i stosowane we właściwych opatrunkach są bezpieczne dla pacjenta. W celu nie dopuszczenia do zasiedlenia się bakterii w ranie, zmniejszenia ich możliwości namnażania należy stosować opatrunki pochłaniające wysięk a jednocześnie nie przepuszczalne dla drobnoustrojów z zewnątrz. I przyszedł czas na obalenie kolejnego mitu, że rany nie należy moczyć. Przemywanie rany zwłaszcza bieżącym strumieniem wody powoduje oczyszczenie tkanek martwiczych i zmniejszenia ilości bakterii. W czasie zabiegów pielęgnacyjnych nie powinno używać się mydła i środków dezynfekujących, które niszczą nowo powstający naskórek i dają możliwość wywołania alergizacji.
Po przemyciu rany bieżącym strumieniem wody najlepiej o temperaturze ciała (zbyt ciepła i zbyt zimna wzmaga doznania bólowe), przyszedł czas na założenie opatrunku. Tu zmienimy kolejne niewłaściwe przyzwyczajenie, że gaza to jedyny opatrunek jaki może być zastosowany. Proszę przypomnij sobie pacjencie ile bólu przynosi zmiana takiego opatrunku i jak często widzisz nowy naskórek, który powstał w ranie zrywany razem z gazą. Aby takie sytuacje nie miały już miejsca, w laboratoriach powstały i są dostępne w aptekach opatrunki, które krótko scharakteryzuję.

Do nowoczesnych opatrunków pozwalających na utrzymanie prawidłowej wilgotności rany zaliczamy: błony półprzepuszczalne, które są cienkimi elastycznymi błonami poliuretanowymi, mającymi właściwości adhezyjne, Błony poliuretanowe dobrze przylegają do rany, nie przepuszczają wody i bakterii z zewnątrz, ale umożliwiają parowanie i pozwalają na obserwację stanu rany. Kolejną grupą opatrunków są hydrokoloidy zbudowane z hydrofilowych cząsteczek karboksymetylocelulozy zawartych w hydrofobowym polimerze lub elastomerze. W kontakcie z wydzieliną zwiększają objętość, tworząc miękki żel mający aktywność fibrynolityczną, naczyniotwórczą i oczyszczającą. Opatrunki hydrokoloidowe ułatwiają działanie własnych enzymów proteolitycznych, a przez wytworzenie lekko kwaśnego odczynu pod opatrunkiem powodują napływ granulocytów obojętnochłonnych hamujących wzrost patogennych bakterii. Podobnie jak inne opatrunki izolują termicznie i co ważne mają działanie przeciwbólowe po przez zmniejszenie prężności tlenu co powoduje spadek produkcji PgE2. Stworzenie przez opatrunek wilgotnego środowiska zmniejsza stymulację komórek nerwowych co ma znaczenie w zmniejszeniu dolegliwości bólowych. Inna grupa opatrunków to hydrożele, które zbudowane są z trójwymiarowej sieci hydrofilnych polimerów. W kontakcie z wodą pęcznieją zatrzymując dużą jej ilość. Galaretowata masa hydrożelu ma zdolność pochłaniania wysięku, utrzymuje wysoką wilgotność rany oraz pozwala na rozrost i migrację komórek. Ma też dobre właściwości oczyszczające po przez uwodnienie tkanki martwiczej co prowadzi do naturalnej autolizy. W celu uzyskania wilgotnego środowiska w leczeniu rany możemy posłużyć się również opatrunkami z dekstranomerów zbudowanych z polisacharydów, które w zetknięciu z wysiękiem formują żel, który ma bardzo duże właściwości pochłaniające duże cząsteczki np.: bakterie, które usuwane są z rany między ziarnami opatrunku. Dostępne są również opatrunki poliuretanowe mające postać płytek lub owalnych gąbek o strukturze elastycznej pianki charakteryzujące się wysokimi właściwościami pochłaniającymi, a jednoczenie są przepuszczalne dla powietrza. Przeciwwskazaniem do ich stosowania są rany z suchym strupem lub czarną martwicą.

Opatrunki alginianowe- zbudowane są z naturalnych polisacharydów otrzymanych z glonów morskich, pochłaniają wysięk, pobudzają do wzrostu fibroblasty, zwiększają odpowiedź komórkową, przyspieszają procesy krzepnięcia, zaś pozostające w ranie resztki żelu ulegają biodegradacji do cząsteczek glukozy nie wywołując objawów alergicznych. Opatrunki z superabsorbentem- opatrunek taki należy płukać płynem Ringera. Działanie superabsorbentu polega na rozmiękczeniu i absorbowaniu tkanek martwiczych wypłukiwaniu i absorbowaniu bakterii patogennych. Jak już wcześniej wspomniałam opatrunki wyżej wymienione mogą być wymieniane co kilka dni, producenci dopuszczają pozostawienie niektórych opatrunków nawet do siedmiu dni. Najważniejszą kwestią pozostaje nadal odpowiednia współpraca specjalistów z zakresu chirurgii, dermatologii i medycyny rodzinnej w celu dobrania najlepszych metod leczenia, pozwól Drogi pacjencie pochylić się im nad swoim problemem i pamiętaj o ich zaleceniach.


www.esperal.waw.pl - leczenie uzależnienia od alkoholu, implantacja Esperalu, zabieg w domu, pełna dyskrecja, profesjonalna obsługa
www.speral.waw.pl -  drobne zabiegi chirurgiczne w domu pacjenta
www.esperal.waw.pl - leczenie ran i odleżyn w domu pacjenta - wygodnie, sprawnie, profesjonalnie

www.esperal.waw.pl (c) 2009-2014

Wszelkie prawa zastrzeżone